مرحوم آيت اللّه سيد محمّد بن اسماعيل حسينى ( شيخ الاسلام ) ساوجى عالمى فقيه و پرهيزگار بود . ايشان ساليان متمادى ملازم و همراه عالم ربانى عابد زاهد حضرت آيت اللّه سيد مرتضى كشميرى رحمه‌الله « 1 » بود و از شدت ارادتى كه به اين استاد بزرگوار داشت بعد از وفات ايشان نام فرزندش را مرتضى گذاشت . ايشان پس از تعلّم علوم دينى و تحصيل كمالات و استفاده از علماى نجف به شهر سامرا ( كه پس از نجف يكى از مراكز علمى بود ) هجرت كردند . حضرت آيت اللّه ميرزا محمّد تهرانى ( كه از علماء بزرگ شهر سامرا بود ) وقتى كوشش‌ها و تلاش‌هاى علمى ايشان را مىبيند دخترشان را به ازدواج سيد محمّد در مىآورد « 2 » [ كه حاصل اين ازدواج دو فرزند به نام‌هاى سيّد هادى و سيّد مرتضى مىباشد « 3 » ] برادر بزرگتر سيّد هادى در حدود سال 1336 ه . ق و در حدود 6 سالگى در اثر بيمارى و با در راه كربلا به نجف از دنيا رفت . « 4 » سرانجام اين عالم ربانى و خدمت‌گزار ( زمانى كه براى بهره گرفتن از زيارت مخصوص امير المؤمنين عليه السلام به نجف آمده بود ) در نجف بيمار شده و در تاريخ بيست و پنجم ذى حجة الحرام 1333 ه . ق . وفات نمودند . بدن مباركشان پس از غسل و طواف به وادى اسلام منتقل كرده و در كنار قبر پدر بزرگوارشان ( جنب قبر حضرت هود و حضرت صالح على نبينا و آله عليهما السلام ) دفن نمودند . اين فقيه بزرگوار آثارى چند از خود به جاى گذاشت كه از جمله مىتوان به رساله ( آداب و فضيلت نماز شب ) اشاره كرد . « 5 »

--> ( 1 ) . نقباء البشر ، ج 1 ، ص 78 - 79 ؛ گنجينه دانشمندان ، ج 5 ، ص 294 . ( 2 ) . نقباء البشر ، ج 1 ، ص 78 - 79 . ( 3 ) . پدر استاد از همسر اولشان فرزندى به نام سيد على تهجدى داشتند كه از بزرگان عصر خويش در ساوه بودند و با مرحوم حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى رحمه‌الله در تأسيس حوزه علميه قم همكارى داشتند . ايشان از شاگردان برجسته درس مرحوم ميرزاى نائينى بودند و در سال 1337 ه . ش . در سن 72 سالگى وفات يافتند ر . ك : گنجينه دانشمندان ، ج 5 ، ص 295 و بعد از وفات همسر اول پدر استاد با دختر مرحوم ميرزا محمّد تهرانى ازدواج مىكنند . ( 4 ) . از فرمايشات حضرت علّامه عسكرى . ( 5 ) . نقباء البشر ، ج 1 ، ص 79 .